BISIKLETA
Cheerful‘hindi ko namamalayan, ang dami na palang mga pangarap ang nabuo sa isip ko habang umaandar ang lumang bisikletang nagbigay sakin ng kasiyahan at katuwaan para makita ko ang gusto kong makita sa isip ko balang araw”
Haayy..eto na naman po tayo, nag-iisip ng kung anu nga ba ang mangyayari sa susunod na mga araw. Nandito ako ngayon at gumagampan sa isang tungkulin na dapat ko talagang gawin para sa pamilya .. ko..palibhasa naabot ko nadin ang minsan ay nasa pangarap ko lang, pero ganun pa man hanggang ngayon ay hindi pa rin ako nawawalan ng mga pangarap, pangarap sa buhay..hay, oo nga naman, kung iisipin mo parang ang hirap abutin ng mga pangarap mo nuon, iniisip mo na paano nga ba maabot ang pangarap mo kung nasa bahay ka lang at wala ka nang ginawa kundi magtanong na lang sa magulang mo kung ano nga ba ang mangyayari sa future mo na sa totoo lang ay iniisip din nila ang kung anu nga ba ang magiging magandang future natin. Sa panahon ngayon kase mahirap na ang buhay pero alam kong maraming kabataan pa rin ang nangangarap sa kung anu nga ba ang magiging future nila, syempre duon tayo sa maganda na. Lahat naman tayo malayang mangarap eh, kahit doon pa lang feeling na natin naabot na natin yon kahit bata ka pa lang, sa paanong paraan nga lang diba? Pero napakasimple lang naman, kase, nangarap ka, at sa bawat pangarap na ginawa mo ay nabuo ang isang magandang goal mo sa buhay, at pagkaraan ay bigla na lang parang bulang puputok ang pangarap mo na iyon kapag naisip mo na ang pangkasalukuyan…ganun ang gawain ng isang batang punu ng pangarap sa munti nitong edad.
Kahit ako nung bata ako ganun ang madalas kong gawin, ang mangarap. Araw araw nangangarap ako sa paraan na kaya kong makita kung anu nga ba ang gusto kong mangyari sa buhay ko balang araw. Kapag wala akong ginagawa sa bahay, naghahanap ako ng malinis na kwaderno para duon itala lahat ng pangarap ko. Kung hindi ko sinusulat ay dinodrawing ko, yun.lang .simpleng bagay na ganun nakakapagpasaya na ng kabataan ko.. Pero sa ganun kasimpleng gawain parang may mas gusto pa kong gawin habang nag-iisip ako.. minsan nagpunta ako sa bahay ng amang ko, madalas naman kasi ay duon ako nagagawi kasi tahimik lang dun, doon ko nagagawang mag-isip at mag-imbento ng mga bagay na gusto kong gawin, lalo na kapag natyempuhan ko ang amang ko na nandun, madalas ay kinukwentuhan ako nun ng mga bagay na hindi naman naikkwento sakin ng mga magulang ko.. hindi ko alam pero mas gusto ko ang kinukwentuhan at madalas akong makinig sa mga kwento na kapupulutan ng aral, kesa maglaro ng mga laruan na panandalian lang naman at madali rin naman mapagsasawaan..Iba ang pakiramdam kapag naupo nako sa kanlungan ng amang ko..sa ganun pa lang tipong masaya na ko..at minsan nga ng napadpad ulit ako sa bahay ng matanda, wala sya dun, naisip ko malamang ay nasa bukid yun at abala sa paggapas..nagpunta ako sa likod bahay sa wala namang kadahilanan, tapos nang may makita ako dun na mukhang nabubulok na bisikleta, siguro dahil sa lumang modelo na yun kaya tingin ko ay sobrang luma na… nilabas ko sya mula sa bodega sa likod bahay..sinubukan ko itong gamitin at sinuwerte nga naman, gumana sya..hanggang sa sikaran ko ito ng pidal at nalayo ako mula sa kinalalagyan ko..
Iba ang naramdaman ko habang pumipidal ako sa lumang bisikleta ng amang ko..magaan sa pakiramdam at tipong nakakapag-isip ka nang malalim kesa maupo ka lang sa isang tabi at don mag-isip para mangarap..hindi ko namamalayan, ang dami na palang mga pangarap ang nabuo sa isip ko habang umaandar ang lumang bisikletang nagbigay sakin ng kasiyahan at katuwaan para makita ko ang gusto kong makita sa isip ko balang araw.. Sa bawat pagsikad ko sa pidal ng bisikletang yun, mas lalo akong nabigyan at napunan ng pag-asa sa buhay. Naisip ko, bakit nga ba kelangan pa nating gawing kumplikado ang ating buhay kung nandito nga naman tayo sa mundo at kung ang direksyon nga ng buhay naman natin ay iisa lang?? diba tama naman??..sa munti kong edad noon ay naiisip ko na agad ang bagay na yun..Siguro nga ay dahil nagiging libangan ko na lang talaga ang mag-isip..pero isang bagay lang talaga ang alam ko sa ngayon, basta may bisikleta akong kayang ipidal ang mga pangarap ko, gagawin ko yun kahit anu pang lugar ang daanan ko, lubak man ang daan, maputik man o sira sira ang aspalto, basta matulin ako sa pagpidal ng bisikleta ay matatakasan ko ang mga hadlang sa daan na yun kahit habulin pa ako ng mabangis na aso..hahaha..salamat sa bisikleta ni amang, nang dahil kasi dito, napuno ako ng pag-asa at nabuhayan ng lakas ng loob para makita ko kung paano isakatuparan ang pangarap ko noon, na ngayon ay minsan nang naisakatuparan at mapupunan pa sa susunod na mga pagkakataon.
May Akda
Arnhival
Setyembre 12, 2009
5:40 ng umaga
Alabang, Muntinlupa
“Bisikleta”
hehehe...kinilig ang lola mo, Im happy for Llena..niweiz, hindi nagtagal, dumating din si Adie, as usual, Filipino time talaga, ang 8Pm naging 9pm..haayz, so bago kame umales kinontak muna ni Adie ung mga ibang niyaya niya kung makakasma or hine, dapat nga sa paseo ang tuloy namen then Tagaytay, but since ang alam ng iba ay sa MOA so dun na lang kame dumeretso. Actually di pa kame umaales naeexcite nako,.Natuwa ako sa mga kasama ko kase pinaunlakan nila ang panyaya ko..:happy: sa bus pa lang magulo na, tawa palang ni Adie nangingibabaw na. Igdagdag pa ang boses ni Chalyn..LOL.Picturan, si gian emo..hehe..Si Llena naman tahimik lang sila ni Aiz na nag-uusap. and then another bus going to baclaran ba yun?basta dun! picture taking ulit sa MRT station, parang mga nakawala sa selda. natawa ko kay Chalyn kase kinawawa ung isang payat pasahero sa bus!!daganan daw ba?sabgay di naman nya sadya..ngayun ko lang nalaman bagay na conductor pala si Gian..pwede!
Ok sa MOA!!while waiting for Randy, naghanap kame ng magandang bar na mapupuntahan, and with Randy napadpad kame sa padis, wahay, addict!overnight inuman, and kainan and pictures, wlang humpay na 
kwentuhan, dramahan, emohan, at tulugan..pahamak na wengweng pinatulog ako, but infairness its taste is really good! delayed nga lang ang epekto. pilit ko mamng gisingin ang diwa ko pero hindi ko na talaga kaya..knockout padin
..and hey! Adie breaking the record!2 triple tower X ng vodka halos sya ang tumira!haha 
and the rest, Llena, Gian, Aiz, Randy and Chalyn, mild lang..masya ang gabing yon kasama sila, with matching musics, sounds,mapapasayaw ka talaga! 
hehe.. hahaha!!Pero bilis talaga ng oras, umaga na, hay, bitin man man pero kelangan na din nameng umuwe lalo na ko byahe pa..salamat ng marami nga pala kay Lena kase sa pag-alalay nya saken, thanks talaga ah pasensya nadin
..sa lahat lahat!!hindi ko naman kelangang magpakaemo habang buhay eh..basta alam ko hindi ako nag-iisa..ako lang kasi ang-iisip ng ganun. Sabi nga ni Llena walang mangyayari kung laging ganon iniisp ko. tama nga naman sya, dapat kasi lagi akong masaya :happy:..life is too short kaya dapat laging ienjoy! but all in all, sobrang saya ko talaga..with Llena, Adie, Gian, Aiz, Chalyn, and Randy..Thank you guys!!!
Sadness
